ای کسانی که مأمور دفن من هستید:
هنگامی که من را دفن می کنید،
دستانم را باز نگه دارید، تا همه بدانند که هنوز به آرزوهایم نرسیده ام.
چشمانم را باز بگذارید تا همه بدانند که هنوز به آرزوهایم نرسیده ام.
و دو قالب یخ همچون صلیبی بر روی قلبم بگذارید،
تا با اولین تابش اشعه های خورشید آب شوند،
و به جای مادرم بر روی قلبم بگریند.
                                                      (دکتر شریعتی)